Bogoslovija Svetog Petra Dabrobosanskog: Svakodnevno uzrastanje u znanju i vrilini

Služenjem liturgije, lomljenjem slavskog kolača i izložbom o životu reljevsko-sarajevske bogoslovije Bogoslovija Svetog Petra Dabrobosanskog u Foči proslavila je krsnu slavu. Već dvije decenije ova obrazovno-vaspitna ustanova snaži vjeru, potkrepljuje nadu i usavršava ljubav pravoslavnog življa na ovom prostoru. Iznjedrila je brojne generacije, mlade teologe, sveštenike, učitelje vjere, ugostila brojne velikane vjerskog života.

Zasnovana je tokom rata, devedesetih, u teškim okolnostima. Danas, kao jedna od osam obrazovno-vaspitnih ustanova Srpske pravoslavne crkve u četiri države, rasadnik je znanja i jedan od duhovnih stubova srpskog naroda u BiH.

Osamdeset i sedam đaka koliko trenutno broji, uvijek i svuda, u internatu i van njega vladaju primjereno. Dolaze da se obrazuju i izgrađuju ličnost iz svih krajeva RS, BiH, Srbije, Crne Gore, čak i iz Kanade.

Tokom petogodišnjeg školovanja stiču širok i dobar osnov za dalje obrazovanje i usavršavanje. Među njima i učenici petog razreda Nemanja Veselinović iz Banjaluke i Bojan Samardžija iz Rogatice:

-Osim što stičemo širok spektar znanja, škola nam omogućuje i da se duhovno razvijamo, izgrađujemo odnos prema drugima, prema okruženju.

-Ovdje imamo odlične uslove i za učenje i za ostale van nastavne sadržaje, brojne sekcije, ali i biblioteku sa 8 000 knjiga različite tematike-kaže Samardžija.

Bogoslovija Svetog Petra Dabrobosanskog u Foči nasljednica je nekadašnje Sarajevske Bogoslovije, prve visoke škole u BiH. Osnivanje Bogoslovije u Sarajevu 1882.godine mnogi istoričari smatraju začećem visokoškolskog obrazovanja u BiH, a ova godina je i sastavni je dio grba Univerziteta u Istočnom Sarajevu.

Istorijski put koji su učenici mnogih generacija prevalili, nije bio nimalo lak. Od kuće u staroj čaršiji u Sarajevu, preko zgrade u Reljevu, zatim zdanja Bogoslovije kod Sabornog hrama u Sarajevu, pa sve do kompleksa u naselju Velečevo, gdje se i danas nalazi, period je od 134 godine.Tim povodom priređena je izložba o životu reljevsko-sarajevske bogoslovije koja obiluje dokumentima – prvi Statut istočno-pravoslavnog svešteničkog sjemeništa, zapisnici, izvještaji o radu, nastavni planovi, raspored časova, udžbenici, bogoslužbene knjige, fotografije.

-Prvi put se uopšte pristupilo ovoj temi na ovakav način. Jedan dio izložbe posvećen je izvještajima o radu iz časopisa „Istočnik“ koji je izlazio od 1886.godine do 1910.godine, tu su i fotografije, pjesme i besjede učenika Sarajevske bogoslovije. Drugi dio čine dokumenti  koji se čuvaju u Arhivu BiH, 35 dokumenata, odnosno kopija originala, a to su izvještaji Zemaljskoj vladi BiH, zatim stare knjige i udžbenici koje su nam ustupili potomci svešteničke porodice Josifa Kočovića koji je bio učenik Sarajevske bogoslovije. Došli smo do udžbenika iz predmeta "Dogmatika" na čijim je marginama zapisano dosta đačkih poruka, pouka, pa i spisak svih učenika trećeg rezreda iz 1889.godine, što je za nas pravi istraživački poduhvat-ističe profesor Nikola Kovač, autor izložbe i dodaje da je dio izložbe posvećen i mitropolitima koji su upravljali do 1941.godine.

-Za nas najznačajniji jeste Sveti sveštenomučenik Petar Zimonjić, koji je i pokrovitelj naše duhovne škole. On je bio i učenik i profesor i kasnije mitropolit, a Bog se postarao da je on i zaštitnik naše škole. Treba izdvojiti i značajne učenike Sarajevske bogoslovije, za nas je posebno pohvalno da možemo reći da je to bio i blaženopočivši patrijarh Pavle-ističe Kovač.

Prema riječima rektora, arhimandrita Lazara Lazarevića, Bogoslovija u Foči od 2000. godine nosi ime Svetog Petra Dabrobosanskog,  a do sada je iškolovala šesnaest generacija bogoslova.

-Sa ovom godinom mi počinjemo da obilježavamo dvadesetogodišnjicu, jer je škola prije dvije decenije ovdje počela sa radom u okviru Duhovne Akademije, ali ćemo je završiti 2020.godine, kada odškolujemo tačno dvadesetu generaciju koja je pohađala ovu školu pod imenom Svetog Petra Dabrobosanskog-rekao je Lazarević.

Svoje ocjene koje mladi bogoslovi kroz godine pronose od Sarajeva, Reljeva, i do Foče ostaju im i obaveza da svojim životom kao zrele ličnosti budu na ponos pravoslavlja i nacije.